بزرگترین مرکز پرورش وفروش سگ نگهبان و گارد

معرفی نژاد سگ تازی( سگ سالوکی)

مقالات, سگ ها, نژاد شناسی سگ ها 9 تیر 1398 9 تیر 1398


معرفی نژاد سگ تازی (سالوکی)

تازی ایرانی نوعی از سگ تازی است که در گذشته در مناطق آسیا و خاورمیانه برای شکار بکار می‌رفت. امروز نیز برخی به شکار با آن می‌پردازند ولی بیشتر به عنوان سگ خانگی یا برای شرکت در مسابقه نگه‌داری می‌شود. تازی سرعت بسیار زیادی دارد و با آن می‌توان حیوانات تیزپا مانند آهو و خرگوش را شکار کرد.

نام این سگ را در برخی از زبان‌ها به نام‌های تازی ایرانی، تازی عربی و سالوکی می‌شناسند. در عربی به آن سلوقی می‌گویند. تازی، سگ تازی، سلوقی، سالوقی و سالوکی (تلفظ و ضبط ناشی از آوانگاری نام عربی «سلوقی» در متن‌های اروپایی) نام‌هایی است که در فارسی بر این حیوان بکار رفته است.

 

برخی نام «سگ تازی» را به‌خاطر یکی از معنی‌های کلمه «تازی»، به معنی «سگ عربی» می‌دانند. «تازی» در فارسی از مصدر «تاختن» می‌آید که با ویژگی دوندگی این نوع سگ متناسب است. احتمالاً این سگ‌های شکاری پیش از اسلام نیز با نام «تازی» خوانده می‌شدند.

قدیمی‌ترین آثار حضور سگ‌های تازی در منطقه‌ای یافتند که قدیمی‌ترین محل سکونت بشر در دشت بود. در تپه‌های باستانی سیلک، واقع در نزدیکی شهر کاشان، علاوه بر استخوان حیوانات اهلی دوران پیشین، استخوان‌های یک سگ تازی نیز به دست آمد که متعلق به هزاره چهارم پیش از میلاد بود.

در برخی از ظروف سفالین منقوش به نقوشی از سگ‌های تازی در تعقیب حیواناتی از جمله گوزن، آهو و بزکوهی برمی خوریم که با نهایت دقت و به سبکی انتزاعی ترسیم شده است. سفالینه‌های مکشوف از تل باکون در نزدیکی تخت جمشید نمونه‌های منحصر به فردی از نقوش تازی را از ۴۲۰۰ تا ۳۸۰۰ سال پیش از میلاد به نمایش گذاشته‌اند. باریکی اندام، دست‌ها و پاهای بلند و کشیده، پوزه باریک و دمی حلقه مانند همه از خصوصیات بارز سگ‌های تازی است که بر این سفال‌ها تصویر شده است.

 

علاوه بر ظروف سفالین، نقش تازی‌ها را بر روی مهرها و اثر مهرهای به جا مانده از ایران باستان نیز می‌توان مشاهده کرد.

از آثار یافت شده در گورهای فراعنه مصر که متعلق به ۲۱۰۰ سال پیش از میلاد هستند شواهدی به دست آمد که نشان می‌دهد در آن زمان اجساد سگ های تازی‌ را مانند خداوندگارشان مومیایی کرده و به خاک می‌سپردند.

 

تازی‌ها در میان اعراب نیز دارای اهمیت و ارزش بالایی بوده اند. آنان این سگ‌ها را “سلوقی” می‌نامند و همواره در طول زمان قبایل بدوی عرب برای تامین مایحتاج خود وابسته به قدرت خارق العاده تازی‌ها بوده اند. اگر چه سگ در دین اسلام نجس شمرده می‌شود اما استثناهایی در مورد این نژاد خاص میان اعراب وجود داشت. بنا بر اعتقاد آنان تازی هدیه‌ای از جانب خداوند بود. آنان تنها سگانی بودند که اجازه داشتند داخل خیمه شیخ‌های عرب بنشینند. در میان اعراب علاقه و گرامی داشت نسبت به این سگ به حدی بود که آن را «ال حُر» می‌نامیدند که به معنای حیوان آزاده و اصیل است.

در اسطوره‌های ایرانی شکار آموختن به سگان از ابداعات هوشنگ پیشدادی است.

در گذشته شاهان و بزرگان به شکار با سگ‌های تازی علاقه داشتند و همیشه در تازی-خانه‌های آن‌ها تعداد زیادی تازی وجود داشت که هر یک دارای خدمه و مسئول خاص خود بودند. سلطان محمود غزنوی تمام سگ های تازی‌ خود را جل اطلس و زربفت می‌پوشاند و گردن بند جواهرنشان به گردنشان می‌انداخت. در رستم التواریخ نیز آمده است، در دوران صفویه مسئول سگ‌های شکاری را «تازی‌کش باشی» می‌نامیدند و تازی خانه‌های آن‌ها پر بود از «سگان شیرگیر پلنگ فرسا و تازی‌های نخجیر گیر آهو ربا.»

از تازی‌ها برای شکار انواع حیوانات صحرایی از قبیل آهو، جبیر، گور و خرگوش استفاده می‌شود.

 

سگ تازی یا همان سگ سالوکی،سگ سلطنتی ایران احتمالا قدیمی ترین نژاد اهلی شده سگها است. وجود آن ازسوی برخی ازمورخین ازسال 329 قبل ازمیلاد گزارش شده است. درواقع حکاکی های قدیمی سگها بیش ازهرنژاد دیگری به سالوکی شبیه هستند. این تصاویر بدن یک گریهاند است که دارای گوش ها، دم وپاهایی است که موهایی پر مانند دارند. دقیقا تصاویری که درآرامگاه مصریان در2100 سال قبل ازمیلاد وحتی قبل ازآن درکاخهای سومریهای قدیم یعنی 6000 الی 7000 سال قبل ازمیلاد کشف شده اند شباهت بسیارزیادی به سگ سالوکی دارند.

ادعائی وجود دارد که منظورازکلمه سگ که درانجیل به کاررفته همانا سالوکی است.

 

سالوکی تنها سگ تاریخ است که اجازه داشت برروی فرش خیمه های سلاطین بخوابد. آن قدراحترام داشت که بدن آن را مثل فرعون مومیائی می کردند. بازمانده هایی ازاین مومیائی ها درمقبره های قدیمی اطراف نیل یافته شده است. نظربه اینکه قبایل بیابان نشین زندگی عشایری دارند محل سکونت سالوکی شامل تمام نواحی درامتداد دریای خزرتا خاورمیانه که شامل مصر. عربستان. فلسطین. سوریه. بین النهرین. آناتولی وایران می شود. اشکال این سگ به طورطبیعی وازلحاظ اندازه وشکل موها بسته به مکان جغرافیائی آنها تفاوت می کند. به طوری که کوچکترین نوع آن سالوکی عرب است که پاها وگوشهای آن نسبت به نوع ایرانی آن ازموهای پرمانند کمتری برخوردارمی باشد.

 

ورود سالوکی ازایران به انگلستان درسال 1840 باعث گردید که بعدها این نژاد را تحت عنوان

persian grey hound

بنامند. با داشتن سرعت بسیارزیاد. اعراب ازسالوکی واساسا برای شکارو آوردن بز وحشی که سریع ترین نوع بز می باشد استفاده می کردند. همچنین این سگ قادربه شکار شغال,روباه وخرگوش های وحشی است. درانگلیس استفاده های زیادی ازاین سگ برای شکارخرگوش می شود ومسابقات شکارآن دراین کشورطرفداران زیادی دارد. امروزه دراین مسابقات ازخرگوش های مصنوعی ومکانیکی استفاده می کنند. سگ سالوکی برای شکار بیشتر از قوه بینائی خود بهره می گیرد. اگرچه بینی این حیوان نیز نسبتا قوی است. زیبائی آن باعث شده که ازآن به عنوان یک سگ نمایشی استفاده شود.

 

انواع رنگ سگ نژاد تازی(سالوکی):

سالوکی دارای رنگهای متنوعی است که عبارتند از: سفید. کرم . طلائی. قرمز. حنائی. خاکستری وبرنز. سیاه وبرنزوسه رنگ(سفید سیاه وبرنز)

سالوکی سگی است که ازصاحب خود کاملا اطاعت می کند. سگ نگهبان خوبی است که حالت تهاجم ندارد

 

مشخصات استاندارد:

سر سگ تازی:

درازوباریک. جمجمه درحدفاصل بین گوشها به طور متوسطی پهن است. بینی سیاه یا جگری رنگ است.

گوشها بلند وپوشیده ازموهای ابریشمی بلندی است. گوشها ازسرآویزان ومتحرک هستند.

چشمها به رنگ تیره تا میشی وبراق. بزرگ وتخم مرغی شکل است اما بیرون زده نیست.

گردن سگ تازی:

دراز وکاملا عضلانی
سینه سگ تازی:

عمیق وبه طورمتوسط باریک
دستها سگ تازی:

شانه ها شیب داروعضلانی است وبه خوبی روبه عقب قرارمی گیرد. ازآرنج تا انگشتان بلند وعمودی است
پاها سگ تازی:

قوی است زانوبه طورمتوسطی خمیدگی دارد وبه آن قدرت پریدن وتاختن می دهد
پشت سگ تازی:

نسبتا پهن است. عضلات بالای کمرتا حدودی انحنا دارند
انگشتان سگ تازی :

طول متوسطی دارند. پنجه ها طویل وانحنادار. موهای پرمانندی بین پنجه ها قراردارد
دم سگ تازی :

بلند روبه پایین ودرحالت نرمال به صورت منحنی نگه داشته می شود. موهای سطح زیرین آن پرمانند است اما پرپشت نیست
موها سگ تازی :

صاف ومثل ابریشم نرم. درناحیه پاها مختصرا پرمانند است اما درنواحی پشت ران بارزترمی شود
رنگ سگ تازی:

سفید. کرم. حنایی. طلائی . قرمز. خاکستری وبرنز. سیاه وبرنزوسه رنگ (سفید سیاه وبرنز

اندازه سگ تازی :

سگهای نردرحدود 57 الی 70 سانتیمتروسگهای ماده ممکن است به طرزمحسوسی کوچکترباشند که این امر از مشخصات تیپیک این نژاد است. یک نوع موصاف

(smooth variety)

ازاین نژاد وجود دارد که به استثناء موها که حالت پرمانند ندارند دارای ویژگی های یکسانی با نوع اصلی است.

توضیحات پایانی نژاد سگ سالوکی:

اشکال این سگ به طور طبیعی و از لحاظ اندازه و شکل موها بسته به مکان جغرافیایی آنها تفاوت میکند. بطوری که کوچکترین نوع آن سالوکی عرب است که پاها و گوشهای آن نسبت به نوع ایرانی آن از موهای پر مانند کمتری برخوردار میباشد. ورود سالوکی از ایران به انگلستان در سال 1846

باعث گردید که بعد ها این نژاد را تحت عنوان

Persian Gray Hund

بنامند. با داشتن سرعت بسیار زیاد از آن برای شکار بز وحشی که سریعترین نوع بز می باشد استفاده میکنند. همچنین این سگ قادر به شکار شغال ، روباه و خرگوشهای وحشی است. سالوکی برای شکار بیشتر از قوه بینایی خود بهره می گیرد. و دارای رنگهای متنوعی است که عبارتند از : سفید ، کرم ، طلایی ، قرمز ، حنایی ، خاکستری ، برنز و سیاه و برنز و سه رنگ ( سفید سیاه برنز)

خلق و خوسگ تازی:
سالوکی کاملا از صاحب خود اطاعت میکند . نگهبان خوبی است و حالت تهاجمی ندارد. آرام ، پر محبت و با وفا است و معمولاً با یک نفر خو میگیرد. آموزش و تعالیم آن باید با حوصله و محبت صورت گیرد و به دلیل داشتن اندام بسیار لاغر باید آن را از انجام کارهای خشن معاف کرد. برای کودکان پیشنهاد نمی شود. با سایر سگها خصوصاً هم نژاد خودش به خوبی کنار می آید . خوی این نژاد برای تعقیب و شکار جوندگان و حیوانات کوچک مساعد می باشد. بنابر این اگر سگ قابل کنترلی می خواهید بهتر است آنرا از سنین پایین تر تحت آموزش قرار دهید. اصولاً نگهداری پرنده ، خرگوش ، گربه و خوکچه هندی در کنار سالوکی پیشنهاد نمی شود

وزن و ارتفاع::
وزن در نرها: (30-13) ک.گ ،

در ماده ها: (30-13) ک.گ
ارتفاع در نرها: (71-58) س.م ،

در ماده ها: (71-58) س.م

 

مشکلات سلامت سگ سالوکی:
این نژاد به طور ژنتیکی دارای بیماریها چشمی و سرطان می باشد. سالوکی می تواند دچار آفتاب سوختگی خصوصاً در ناحیه بینی شود

شرایط نگهداری سگ سالوکی:
برای نگهداری در آپارتمان توصیه نمی شود. سالوکی برای فعالیتهای روزانه نیاز به فضای آزاد دارد. اما بهتر است تا در مواقع استراحت جایی داخل خانه که ترجیحا گرم باشد برایش در نظر بگیرید ، البته فراموش نکنید که گرمای زیاد می تواند آزاردهنده باشد

فعالیت بدنی سگ سالوکی:
سالوکی به فعالیت بدنی زیادی نیاز دارد . هنگام دویدن خوشحالترین است! و بسیاری از آنها در زمان آزاد بودن گمشده اند و یا در اثر سانحه کشته شده اند. در سکوت و به آرامی شکار میکند ، هنگامی که چیزی را تعقیب میکند دیگر هیچ توجهی به قلادهو صاحبش ندارد ، چنانچه در برخی از کشورها رها کردن آن از قلاده ممنوع می باشد. بهترین ورزش برای آنها دویدن همراه دوچرخه می باشد

طول عمر سگ سالوکی:

طول عمر حدود 10-12 سال

آراستن سگ سالوکی:

موهای سالوکی برای آراستن بسیار ساده می باشد. کافی است هر از گاهی آنرا شانه بزنید خصوصاً نواحی را که داری موهای بلندتری است. داخل گوشها را به طور منظم چک کرده و از تمیزی آن اطمینان حاصل نمایید . ریزش مو در این نژاد متوسط می باشد

 

نژاد سگ تازی افغانی(پادشاه جهان)هم نامیده می شود:

نژاد سگ تازی افغان با ظاهری بسیار زیبا توانسته است در تمام جهان شهرت داشته باشد و بعنوان برترین نژاد سگ در دنیا شناخته شود و عنوان پادشاه سگ های جهان را نیز از آن خود کند. سگ تازی افغان

(Afghan Hound)

یکی از معروفترین گونه از این جانداران می باشند. زیستگاه اولیه این نژاد از سگ ها مناطق سرد و کوهستانی کشور افغانستان بوده ، جایی که از آن برای شکار خرگوش و غزال استفاده می شده است.
این نژاد سگ نام های دیگری هم دارد از جمله سگ تازی کابل، سگ تازی بلخ و… . به این سگ ها لقب «پادشاه سگ ها» را نیز داده اند.سگ های تازی افغان از قدیمی ترین نژادهای سگ بر روی کره ی زمین هستند و پیشینه ای هزاران ساله دارند.

آن ها خیلی بلند هستند و شکل و ظاهری خاص و متمایز دارند. سگ بالغ از این نوع نژاد اغلب بین ۲۴ تا ۲۹ اینچ طول و در حدود ۴۵ تا ۶۰ پوند وزن دارند.

ضریب یادگیری این سگ ها اغلب پایین است و خیلی سخت یاد می گیرند؛ اما این بدان معنا نیست که با صبر و آموزش خلاقانه نتوانید آنها را آموزش دهید.

سگ های تازی افغان رنگ های مختلفی دارند، اما معمولا به رنگ سفید شناخته می شوند.
با وجود اینکه سگ تازی افغانی در محیط های بسته، آرام و بدون فعالیت هستند، ولی به قدم زدن روزانه و طولانی مدت احتیاج دارند. آنها در مسابقات سگ دوانی شرکت داده می شوند.

نخستین سگ تازی افغان در سال ۱۹۲۰ میلادی به انگلستان برده شد و به دلیل ظاهر زیبا و موهای بلند و ابریشمی خیلی زود مورد توجه قرار گرفتند.
در اروپا این سگ به عنوان سگ اشراف زادگان شناخته می شد.این سگ به علت دارا بودن موهای بلند احتیاج به آراستن زیاد و مستمر (گرومینگ) دارند و بُرس زدن مداوم برای این نژاد توصیه می شود.

بدون برچسب

1544 بازدید کل ، 6 امروز

  

ارسال نظر

شما باید وارد شوید تا بتوانید نظر خود را ارسال کنید.

تبلیغات اسپانسرها

پیت بول

انتخاب مکان برای جستجوی دقیق تر